Het leven is als een treinreis

Het leven is als een treinreis

Het leven is een treinreis. Mensen stappen op en mensen stappen af. Er zijn haltes van vreugdevolle ontmoetingen, en haltes van droevig afscheid.

Wanneer we geboren worden, stappen we op de trein en ontmoeten we onze ouders. We denken dat ze de hele reis bij ons zullen blijven, maar de realiteit is anders. Ze stappen uit, laten ons achter en geven ons mee: hun liefde, warmte en herinneringen.

Andere mensen stappen in. Broers, zussen, vrienden, geliefden en bijzondere mensen die onze reis verrijken. Voor sommigen is de reis licht en plezierig, voor anderen zwaar, met bagage die we leren dragen. Sommigen zijn er om ons te helpen, anderen geven slechts een kort moment van contact.

Soms stappen geliefden uit en laten een leegte achter. Anderen passeren vluchtig, slechts om even hun spoor in ons leven achter te laten. Soms zitten mensen in een ander rijtuig en kunnen we ze niet bereiken — ook dat hoort bij de reis.

Er is geen terugreis. Daarom is het belangrijk dat we de reis zo bewust en aangenaam mogelijk maken. Probeer je medereizigers te begrijpen en ontdek de mooiste kanten van ieder van hen. Op een bepaald moment kan iemand jouw begrip nodig hebben — en jij dat van hen.

Het grote mysterie van de reis is dat we niet weten wanneer het einde komt. We weten niet wanneer onze reisgenoten uitstappen. Zelfs degenen die dicht bij ons zitten. Afscheid kan pijn doen, maar laat het ons ook inspireren om het moment te koesteren.

Vrienden, laten we er een mooie reis van maken. Droom van de bestemming, geniet van het fascinerende pad en de mensen die je ontmoet. Zie de schoonheid van het nu, wees alert, deel je levenskracht en laat herinneringen achter die blijven wanneer het tijd is om uit te stappen.