Bij mij duurde het eerlijk gezegd even voor het kwartje viel. In het begin verwachtte ik eigenlijk dat ik vooral moest leren om anders met eten om te gaan. Ik wist natuurlijk wel wat gezonde keuzes waren, maar ik merkte dat weten wat goed voor me was niet automatisch betekende dat ik het ook altijd deed.
Tijdens het traject begon ik steeds beter te begrijpen dat er bij mij meer meespeelde dan alleen eten. Ik ging herkennen wanneer ik uit gewoonte iets pakte, wanneer ik eigenlijk moe was of behoefte had aan ontspanning en wanneer ik echt honger had. Dat verschil was voor mij belangrijk.
Het kwartje viel niet ineens tijdens één groot moment. Het waren juist allemaal kleine inzichten die langzaam op hun plek vielen. Ik hoefde mezelf niet steeds streng toe te spreken en ook niet voortdurend bezig te zijn met wat ik wel of niet mocht eten.
Op een gegeven moment merkte ik dat ik vanzelf andere keuzes begon te maken. Zonder dat ik daar iedere keer over hoefde na te denken.
Dat vond ik misschien nog wel het bijzonderste. Het voelde steeds minder alsof ik bezig was met afvallen en steeds meer alsof ik gewoon anders met mezelf en mijn lichaam omging.
En toen dacht ik ineens: oh... dáárom werkt het voor mij nu anders.
Het kwartje was gevallen.
Reactie plaatsen
Reacties