Over vrouwen die veel dragen, weinig vragen en soms vergeten dat ze zelf ook iemand zijn die zorg nodig heeft.
Ze is degene die het regelt. Die eraan denkt. Die klaarstaat wanneer iemand haar nodig heeft. Op haar werk weten ze dat ze op haar kunnen rekenen, thuis is ze vaak degene die de boel draaiende houdt en ook voor vrienden en familie heeft ze meestal een luisterend oor.
Ze klaagt niet zo snel. Natuurlijk heeft ze het weleens druk, natuurlijk is ze soms moe, maar ach… het hoort er allemaal bij. Er zijn immers altijd mensen die haar nodig hebben en dingen die geregeld moeten worden.
En dus gaat ze door.
Misschien herken je jezelf hierin.
Je bent gewend om sterk te zijn. Om oplossingen te zoeken, verantwoordelijkheid te nemen en vooral niet te veel stil te staan bij wat iets eigenlijk met jou doet. Je zegt dat het goed gaat, terwijl je ergens vanbinnen voelt dat je steeds minder ruimte overhoudt voor jezelf.
En misschien is het niet eens zo dat je niet weet wat je nodig hebt. Misschien ben je het alleen een beetje verleerd om daarnaar te luisteren.
Wanneer sterk zijn een gewoonte wordt
Er is natuurlijk niets mis met een sterke vrouw zijn. Het is mooi wanneer je verantwoordelijkheid kunt dragen, zelfstandig bent en voor anderen kunt zorgen. Maar er is een verschil tussen kracht en jezelf voortdurend voorbijlopen.
Soms wordt sterk zijn een rol die je zo lang hebt gespeeld dat je bijna niet meer weet hoe het voelt om die rol even los te laten.
Je merkt misschien dat je moeilijk kunt ontspannen, zelfs wanneer er niets bijzonders aan de hand is. Je hoofd blijft bezig, je denkt vooruit, houdt rekening met anderen en voelt je verantwoordelijk voor dingen die eigenlijk niet allemaal van jou zijn.
En wanneer iemand vraagt hoe het met je gaat, antwoord je misschien automatisch dat het prima is.
Maar wat zou er gebeuren wanneer je jezelf eens dezelfde vraag stelt en werkelijk even wacht op het antwoord?
Niet het antwoord dat je gewend bent te geven, maar het antwoord dat ergens diep vanbinnen misschien al een tijdje op je ligt te wachten.
Je lichaam vertelt soms wat je zelf nog niet wilt horen
Langdurige spanning kan zich op allerlei manieren laten merken. Misschien slaap je minder goed, voel je je sneller overprikkeld, heb je weinig energie of merk je dat kleine dingen je meer raken dan vroeger.
Soms voelt het alsof je voortdurend aanstaat. Zelfs op momenten waarop je eindelijk tijd voor jezelf hebt, lukt het niet goed om echt tot rust te komen.
Je lichaam kan signalen geven dat het tijd is om aandacht te besteden aan jezelf. Niet omdat je tekortschiet, maar juist omdat je zo lang zoveel hebt gedragen.
En misschien mag je jezelf eens afvragen waarom je zo gemakkelijk voor anderen zorgt, maar het zoveel moeilijker vindt om diezelfde aandacht aan jezelf te geven.
Waarom voelt het soms egoïstisch om nee te zeggen? Waarom heb je het gevoel dat je alles zelf moet oplossen? En waarom moet je eigenlijk eerst helemaal uitgeput zijn voordat je jezelf toestemming geeft om rust te nemen?
Dat zijn vragen die het waard zijn om bij stil te staan.
Je hoeft niet altijd alles alleen te dragen
In mijn praktijk ontmoet ik vrouwen die veel hebben meegemaakt, veel verantwoordelijkheid dragen en gewend zijn om door te gaan. Vrouwen die aan de buitenkant hun leven prima op orde lijken te hebben, maar vanbinnen verlangen naar rust.
Soms weten ze precies waar hun spanning vandaan komt, maar lukt het toch niet om oude patronen te veranderen. Ze begrijpen met hun hoofd dat ze beter voor zichzelf mogen zorgen, maar voelen zich ondertussen nog steeds verantwoordelijk voor iedereen om hen heen.
Daar kan hypnotherapie een mooie ondersteuning bieden.
Met hypnotherapie onderzoeken we op een rustige manier welke overtuigingen, ervaringen en automatische patronen invloed hebben op hoe je vandaag de dag met jezelf en je omgeving omgaat. Je hoeft niets te forceren en je hoeft ook niet alles opnieuw te beleven. Er ontstaat ruimte om op een andere manier naar jezelf te kijken en nieuwe mogelijkheden te ontdekken.
Ook magnetiseren kan voor sommige mensen een waardevol moment van ontspanning en aandacht voor zichzelf zijn.
Het gaat er uiteindelijk niet om dat je een ander mens wordt. Het gaat erom dat je jezelf niet langer kwijtraakt in alles wat je voor anderen doet.
Misschien is het tijd om jezelf weer op de eerste plaats te zetten
Dat betekent niet dat je minder liefdevol wordt, minder betrokken bent of anderen in de steek laat.
Het betekent dat jij ook meetelt.
Dat je mag aangeven wanneer iets te veel wordt. Dat je niet overal een oplossing voor hoeft te hebben. Dat je niet altijd beschikbaar hoeft te zijn en dat je niet eerst iets hoeft te presteren voordat je rust verdient.
Misschien ontdek je langzaam dat kwetsbaarheid niet het tegenovergestelde van kracht is, maar er juist onderdeel van mag zijn.
En misschien is dat wel de belangrijkste verandering: niet langer proberen om alles vol te houden, maar leren voelen wat jij nodig hebt.
Want lieve vrouw, je hoeft niet altijd de sterke te zijn.
Je mag ook degene zijn die even leunt, die hulp ontvangt en die zichzelf de aandacht geeft die ze zo gemakkelijk aan anderen schenkt.
En misschien begint dat wel met één eenvoudige vraag: wanneer heb jij voor het laatst echt naar jezelf geluisterd?
Voel je dat je al langere tijd op je tenen loopt, veel spanning ervaart of jezelf een beetje bent kwijtgeraakt? In mijn praktijk begeleid ik je met hypnotherapie en magnetiseren bij het vinden van meer rust, inzicht en verbinding met jezelf.
Je bent welkom bij Diana Kools.
Reactie plaatsen
Reacties