Waarom zeg je ja als je nee bedoelt?

Waarom zeg je ja terwijl je nee voelt? Over grenzen, schuldgevoel en altijd rekening houden met anderen

Je agenda zit eigenlijk al vol. Je bent moe, hebt behoefte aan een avond voor jezelf en had je voorgenomen om het deze keer eens rustig aan te doen. En dan komt er een vraag. Of je misschien even kunt helpen, ergens mee naartoe wilt of iets wilt regelen. Je hoort jezelf al antwoorden voordat je er goed over hebt nagedacht: 'Ja hoor, natuurlijk!' En pas daarna voel je het. Eigenlijk wilde je helemaal geen ja zeggen.

Herkenbaar?

Misschien gebeurt het je regelmatig. Je zegt ja tegen een afspraak terwijl je eigenlijk geen zin hebt. Je biedt hulp aan terwijl je zelf al genoeg te doen hebt. Je past je aan omdat je voelt dat iemand anders iets van je verwacht. En wanneer je uiteindelijk alleen bent, vraag je jezelf af waarom je toch weer hebt ingestemd.

Je had toch gewoon nee kunnen zeggen?

Maar zo eenvoudig voelt het blijkbaar niet.

Want ergens tussen de vraag van de ander en jouw antwoord gebeurt er iets. Je denkt aan de teleurstelling die je misschien veroorzaakt, aan de reactie die je kunt krijgen of aan het gevoel dat je iemand tekortdoet. En voordat je het weet, heb je opnieuw gekozen voor de ander, terwijl je eigen behoefte naar de achtergrond verdwijnt.

Veel vrouwen herkennen dit patroon. Ze zijn zorgzaam, betrokken en gevoelig voor de behoeften van anderen. Ze willen graag helpen, houden rekening met hun omgeving en vinden het belangrijk dat mensen zich prettig voelen.

Dat zijn mooie eigenschappen.

Maar wanneer je voortdurend rekening houdt met iedereen behalve jezelf, kan er langzaam iets veranderen. Je raakt vermoeid, wordt misschien prikkelbaar en kunt zelfs het gevoel krijgen dat je eigen leven steeds minder van jou is.

En misschien is het tijd om jezelf eens een andere vraag te stellen: waarom vind ik het eigenlijk zo moeilijk om nee te zeggen?

De vrouw die het graag voor iedereen goed wil doen

Er zijn vrouwen die bijna automatisch aanvoelen wat een ander nodig heeft. Ze merken wanneer iemand teleurgesteld is, zien wanneer er hulp nodig is en proberen problemen op te lossen voordat iemand erom vraagt.

Ze zijn vaak degenen die een verjaardag organiseren, een luisterend oor bieden, extra werk overnemen of hun eigen plannen aanpassen wanneer iemand anders iets nodig heeft.

Ze doen dat meestal niet omdat iemand hen daartoe verplicht. Het gaat vaak vanzelf.

Misschien heb je jezelf jarenlang aangeleerd om rekening te houden met anderen. Je wilt graag een fijne partner zijn, een goede moeder, een lieve dochter, een behulpzame collega en een vriendin op wie iedereen kan rekenen.

Maar ergens kan de grens vervagen tussen iets doen omdat je het graag wilt en iets doen omdat je denkt dat het van je verwacht wordt.

En dat verschil is belangrijk.

Want wanneer je iets vanuit jezelf doet, geeft het vaak voldoening. Maar wanneer je voortdurend over je eigen grenzen gaat om anderen tevreden te houden, kan het steeds meer energie kosten.

Misschien merk je dat je achteraf boos wordt op jezelf. Niet eens zozeer op de ander, maar vooral omdat je opnieuw niet hebt uitgesproken wat je werkelijk wilde.

Je denkt: waarom heb ik niet gewoon gezegd dat het niet uitkomt?

En toch gebeurt het de volgende keer weer.

Waar komt die behoefte om anderen tevreden te houden vandaan?

Het voortdurend aanpassen aan anderen ontstaat niet zomaar. Soms heeft het te maken met eigenschappen waarmee je bent geboren, maar vaak spelen ook ervaringen uit je leven een rol.

Misschien heb je vroeger geleerd dat het belangrijk was om lief, rustig en gehoorzaam te zijn. Dat je geen problemen moest veroorzaken en dat je vooral rekening moest houden met de gevoelens van anderen.

Misschien kreeg je waardering wanneer je behulpzaam was, wanneer je je goed gedroeg of wanneer je weinig van jezelf liet horen.

Of misschien groeide je op in een omgeving waarin spanningen, ruzies of onvoorspelbare reacties voorkwamen. Je leerde al vroeg om goed op te letten. Je voelde aan hoe de sfeer was en paste je gedrag daarop aan.

Voor sommige kinderen wordt het aanpassen dan een manier om zich veilig te voelen. Door anderen tevreden te houden, ontstaat er misschien wat meer rust. Door niet tegen te spreken, voorkom je mogelijk een conflict. Door goed voor anderen te zorgen, hoop je op waardering en verbondenheid.

Dat zijn patronen die ooit een functie kunnen hebben gehad.

Maar wat vroeger misschien een manier was om met je omgeving om te gaan, kan later in je volwassen leven tegen je gaan werken.

Je bent inmiddels volwassen, maar wanneer iemand iets van je vraagt, reageer je soms nog vanuit een oud patroon.

Je voelt de spanning wanneer je iemand mogelijk teleurstelt. Je wilt het goed doen en zoekt automatisch naar een manier om de ander tevreden te houden.

En misschien merk je niet eens dat je jezelf daarbij opnieuw op de laatste plaats zet.

Het schuldgevoel wanneer je eindelijk voor jezelf kiest

Stel je voor dat je een uitnodiging krijgt voor een verjaardag. Je hebt een drukke week achter de rug en voelt dat je eigenlijk behoefte hebt aan een rustige avond.

Toch zeg je toe.

Je denkt dat het ongezellig is om niet te komen. Misschien vindt iemand het jammer of denkt diegene dat je geen belangstelling hebt. En dus ga je.

Maar terwijl je daar zit, voel je dat je liever thuis was gebleven.

Of je spreekt eindelijk eens uit dat je ergens geen tijd voor hebt. Je zegt vriendelijk dat het deze keer niet lukt en kiest bewust voor jezelf.

En dan begint het.

Had ik dat wel moeten zeggen? Kom ik nu ongeïnteresseerd over? Zou die ander boos zijn? Had ik toch niet beter even kunnen helpen?

Je voelt je schuldig, terwijl je eigenlijk niets verkeerd hebt gedaan.

Dat is een belangrijk verschil om te leren herkennen.

Schuldgevoel betekent niet automatisch dat je iets verkeerd hebt gedaan. Soms ontstaat het juist wanneer je iets anders gaat doen dan je gewend bent.

Wanneer je jarenlang hebt geleerd om jezelf aan te passen, kan het in het begin ongemakkelijk voelen om je eigen behoeften serieus te nemen.

Je bent misschien zo gewend geraakt aan het zorgen voor anderen dat je jezelf bijna moet verantwoorden wanneer je eens voor jezelf kiest.

Maar waarom eigenlijk?

Waarom zou jij je schuldig moeten voelen omdat je behoefte hebt aan rust? Waarom zou je jezelf moeten uitleggen wanneer je ergens geen energie voor hebt?

Je mag een keer niet kunnen. Je mag ergens geen zin in hebben. En je mag ook gewoon kiezen voor wat op dat moment goed voelt voor jou.

Zonder dat je daarvoor een uitgebreide verklaring hoeft te geven.

Bang om iemand teleur te stellen

Achter het moeilijk nee kunnen zeggen zit soms een diepere angst.

De angst om niet aardig gevonden te worden. De angst dat iemand boos wordt, afstand neemt of je niet meer nodig heeft.

Misschien ben je bang dat iemand je egoïstisch vindt. Of dat je de ander kwetst wanneer je niet doet wat er gevraagd wordt.

En soms is die angst helemaal niet zo bewust aanwezig. Je merkt alleen dat je spanning voelt wanneer je voor jezelf wilt kiezen.

Het kan helpen om jezelf eens af te vragen wat je denkt dat er zal gebeuren wanneer je nee zegt.

Verandert de relatie met die persoon werkelijk wanneer je een keer niet beschikbaar bent? Betekent het dat je minder lief bent wanneer je niet altijd helpt? En zegt het iets over jouw waarde wanneer iemand teleurgesteld reageert?

Niet iedereen zal het altijd prettig vinden wanneer jij een grens aangeeft. Dat hoort bij menselijke relaties.

Maar de teleurstelling van een ander hoeft niet automatisch jouw verantwoordelijkheid te worden.

Je mag rekening houden met gevoelens van anderen zonder jezelf daarvoor weg te cijferen.

En misschien is dat wel een van de belangrijkste dingen die je jezelf opnieuw mag leren.

Wanneer aanpassen een gewoonte wordt

Soms gaat het niet alleen om grote beslissingen. Het zit juist in de kleine dagelijkse momenten.

Je vraagt aan anderen wat ze willen eten, maar spreekt zelf nauwelijks een voorkeur uit.

Je laat iemand anders bepalen waar jullie naartoe gaan.

Je houdt rekening met de planning van iedereen en probeert jouw eigen afspraken er tussendoor te passen.

Je zegt dat het niet uitmaakt, terwijl het je eigenlijk wel degelijk iets uitmaakt.

Je slikt een opmerking in omdat je geen gedoe wilt.

En wanneer iemand vraagt wat jij graag zou willen, moet je misschien eerst even nadenken.

Want wat wil jij eigenlijk?

Dat is een vraag die voor vrouwen die veel pleasen soms verrassend moeilijk kan zijn.

Niet omdat ze geen wensen of behoeften hebben, maar omdat ze zo gewend zijn geraakt om eerst naar anderen te kijken.

Ze weten vaak precies wat hun partner prettig vindt, wat hun kinderen nodig hebben of waar hun collega's tegenaan lopen. Maar wanneer ze bij zichzelf naar binnen kijken, is het soms opvallend stil.

Het opnieuw leren voelen van je eigen wensen en grenzen kan daarom een belangrijk onderdeel zijn van persoonlijke groei.

Niet om minder betrokken te worden bij anderen, maar om jezelf daarin niet langer te verliezen.

Je hoeft niet onaardig te worden om beter voor jezelf te zorgen

Misschien denk je bij grenzen stellen aan iemand die heel direct is, stevig van zich afbijt en zonder moeite nee zegt.

Maar grenzen aangeven hoeft helemaal niet op die manier.

Je kunt nog steeds een warme, vriendelijke en zorgzame vrouw zijn en tegelijkertijd duidelijk aangeven wat voor jou wel en niet prettig voelt.

Je hoeft niet harder te worden. Je hoeft niet minder gevoelig te zijn en je hoeft niet te stoppen met anderen helpen.

Het gaat erom dat je leert voelen wanneer iets vanuit oprechte bereidheid komt en wanneer je eigenlijk over jezelf heen stapt.

Er zit een groot verschil tussen:

'Ik help je graag, want ik heb er ruimte voor.'

En:

'Ik help je, want ik durf eigenlijk geen nee te zeggen.'

Dat verschil kan veel veranderen.

Misschien begint het heel klein. Door niet direct antwoord te geven wanneer iemand iets vraagt. Door jezelf even de tijd te gunnen om te voelen wat je werkelijk wilt.

Je zou bijvoorbeeld kunnen zeggen: 'Ik kijk even of het uitkomt en laat het je weten.'

Zo ontstaat er ruimte tussen de vraag van een ander en jouw antwoord.

En juist in die ruimte kun je weer contact maken met jezelf.

Wat heeft dit met oude overtuigingen te maken?

In mijn praktijk ontmoet ik regelmatig vrouwen die heel goed weten dat ze meer voor zichzelf zouden mogen kiezen.

Met hun verstand begrijpen ze dat ze niet overal verantwoordelijk voor zijn. Ze weten dat ze grenzen mogen stellen en dat ze niet voortdurend aan de verwachtingen van anderen hoeven te voldoen.

En toch lukt het niet altijd.

Dat komt doordat gedrag niet alleen wordt bepaald door wat je bewust denkt. Ook diepgewortelde overtuigingen, gevoelens en ervaringen kunnen invloed hebben op de manier waarop je reageert.

Misschien zit er ergens vanbinnen een overtuiging als:

  • Ik moet altijd voor anderen klaarstaan.

  • Ik mag niemand teleurstellen.

  • Ik ben pas goed genoeg als anderen tevreden zijn.

  • Mijn eigen behoeften zijn minder belangrijk.

  • Als ik nee zeg, vinden mensen mij niet meer aardig.

  • Ik moet sterk zijn en alles zelf oplossen.

Soms ben je je helemaal niet bewust van deze overtuigingen. Ze kunnen zo vertrouwd voelen dat je ze bijna als vanzelfsprekend beschouwt.

En toch kunnen ze ervoor zorgen dat je steeds opnieuw hetzelfde gedrag laat zien.

Het mooie is dat je niet hoeft te blijven leven vanuit overtuigingen die je ooit hebt ontwikkeld.

Je mag onderzoeken of ze nog bij je passen. Je mag nieuwe ervaringen opdoen en ontdekken dat je ook geliefd, gewaardeerd en verbonden kunt zijn wanneer je niet altijd aan de verwachtingen van anderen voldoet.

Hoe kan hypnotherapie je helpen?

In mijn praktijk begeleid ik vrouwen die merken dat ze zichzelf regelmatig voorbijlopen. Vrouwen die moeite hebben met grenzen stellen, veel verantwoordelijkheid voelen of steeds opnieuw in dezelfde patronen terechtkomen.

Met hypnotherapie kunnen we op een rustige manier onderzoeken waar bepaalde reacties en overtuigingen mogelijk hun oorsprong hebben.

Tijdens hypnose ontstaat er ruimte om je aandacht meer naar binnen te richten. Je bent niet bezig met alles wat er buiten je gebeurt, maar krijgt de gelegenheid om stil te staan bij je eigen gevoelens en innerlijke beleving.

Samen kunnen we onderzoeken waarom je het zo moeilijk vindt om nee te zeggen, welke ervaringen mogelijk een rol spelen en welke overtuigingen je nog met je meedraagt.

Misschien ontdek je dat je al heel jong hebt geleerd om anderen tevreden te houden. Of dat je je verantwoordelijk bent gaan voelen voor de gevoelens van mensen om je heen.

Door daar met aandacht bij stil te staan, kan er ruimte ontstaan om oude patronen anders te gaan bekijken en nieuwe manieren van reageren te ontwikkelen.

We kunnen onder andere werken aan:

  • Meer vertrouwen in jezelf en je eigen keuzes.

  • Het herkennen van oude overtuigingen.

  • Minder schuldgevoel wanneer je voor jezelf kiest.

  • Het leren herkennen en aangeven van persoonlijke grenzen.

  • Het verminderen van de angst om anderen teleur te stellen.

  • Meer ruimte voelen voor je eigen wensen en behoeften.

  • Een vriendelijkere en liefdevolle relatie met jezelf.

Het doel is niet dat je een ander mens wordt. Het gaat er juist om dat je steeds meer jezelf kunt zijn, zonder dat de verwachtingen van anderen voortdurend bepalen wat je doet.

En soms begint verandering met gewoon even stilstaan

Naast hypnotherapie bied ik in mijn praktijk ook magnetiseren aan.

Soms heb je behoefte aan een moment waarop je even niets hoeft. Geen gesprekken, geen verplichtingen en geen verwachtingen.

Tijdens een magnetiseerbehandeling mag je ontspannen en aandacht geven aan jezelf. Ik werk met aandacht voor het lichaam en de ervaren energie. Veel mensen ervaren dit als een prettig moment van rust en ontspanning.

Het kan een mooie aanvulling zijn wanneer je merkt dat je veel spanning ervaart en behoefte hebt aan een moment helemaal voor jezelf.

Misschien mag jij jezelf ook eens op de eerste plaats zetten

Ik wil je graag nog een paar vragen meegeven.

Wanneer heb jij voor het laatst iets gedaan omdat jij het graag wilde, zonder eerst na te denken over wat anderen ervan zouden vinden?

Wanneer heb jij voor het laatst nee gezegd zonder je daarna uitgebreid te verontschuldigen?

En wanneer heb jij jezelf toegestaan om even niet beschikbaar te zijn?

Misschien vind je het lastig om daar antwoord op te geven.

Misschien merk je dat je eigenlijk heel goed voor anderen kunt zorgen, maar dat je het moeilijk vindt om dezelfde aandacht aan jezelf te geven.

Dan wil ik je graag meegeven dat voor jezelf kiezen niet betekent dat je minder om anderen geeft.

Het betekent dat jij jezelf niet langer vergeet.

Je mag zorgzaam zijn en grenzen hebben. Je mag liefdevol zijn en toch nee zeggen. Je mag anderen helpen zonder jezelf uit te putten.

En je mag teleurstelling bij een ander laten bestaan, zonder die onmiddellijk voor diegene te hoeven oplossen.

Want uiteindelijk ben jij ook iemand voor wie gezorgd mag worden.

Wil jij leren om meer voor jezelf te kiezen?

Misschien herken je veel van wat je hebt gelezen. Misschien weet je al heel lang dat je vaker nee zou willen zeggen, maar merk je dat het in de praktijk toch steeds moeilijk blijft.

In mijn praktijk begeleid ik vrouwen met hypnotherapie en magnetiseren. Samen kijken we naar de patronen die jou mogelijk tegenhouden en naar wat jij nodig hebt om meer vertrouwen, rust en ruimte in jezelf te ervaren.

Je hoeft niet precies te weten waar jouw gedrag vandaan komt. Je hoeft ook niet eerst alles zelf uit te zoeken.

Soms begint verandering met het uitspreken van wat je bezighoudt en het ontdekken dat je niet alles alleen hoeft te doen.

Je bent van harte welkom voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek. We kijken samen rustig naar jouw verhaal en naar wat bij jou zou kunnen passen.

En misschien mag je vandaag eens beginnen met een klein, maar belangrijk besef: je hoeft niet altijd ja te zeggen om een goed mens te zijn.

Je bent ook goed genoeg wanneer je voor jezelf kiest.

Liefs, Diana 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.