Waarom cijfer je jezelf steeds weg?

Waarom blijf je jezelf steeds wegcijferen? Over oude patronen, opvoeding en overtuigingen

Je bent er voor iedereen. Je luistert, helpt, denkt mee en houdt rekening met de gevoelens van de mensen om je heen. Je weet vaak precies wat een ander nodig heeft, maar wanneer iemand vraagt wat jij zelf wilt, vind je het misschien moeilijk om antwoord te geven. Je eigen behoeften schuif je gemakkelijk opzij. Niet omdat ze niet belangrijk zijn, maar omdat je zo gewend bent geraakt om eerst aan anderen te denken. Maar wanneer ben jij eigenlijk aan de beurt?

Misschien herken je het wel. Je hebt een drukke dag achter de rug, maar wanneer iemand je vraagt om nog iets te doen, zeg je toch weer ja. Je partner wil iets anders dan jij, dus pas je je aan. Een vriendin heeft problemen en je luistert, ook al ben je zelf eigenlijk toe aan rust. Op je werk neem je nog even iets extra's op je, omdat je niemand wilt laten zitten.

En ondertussen hoor je jezelf regelmatig zeggen: 'Ach, maakt niet uit hoor.'

Maar misschien maakt het je wel degelijk uit.

Misschien had je liever iets anders gedaan. Misschien had je behoefte aan een avond voor jezelf, aan wat meer aandacht of gewoon aan het gevoel dat iemand ook eens aan jou denkt.

Toch spreek je het niet altijd uit.

Je gaat door, past je aan en probeert het voor iedereen goed te doen. En ergens onderweg raak je steeds een beetje verder verwijderd van jezelf.

Soms merk je dat pas wanneer je moe wordt, sneller geïrriteerd raakt of ineens emotioneel reageert op iets kleins. Alsof er vanbinnen iets zegt dat het genoeg is geweest.

En misschien is dat wel een belangrijk moment om eens stil te staan bij de vraag: waarom vind ik het eigenlijk zo moeilijk om mezelf op de eerste plaats te zetten?

Je hebt misschien al heel jong geleerd om je aan te passen

De manier waarop we als volwassenen met onszelf en anderen omgaan, ontstaat niet zomaar. Veel van onze overtuigingen en gedragspatronen ontwikkelen zich al in onze kinderjaren.

Als kind leer je de wereld begrijpen door te kijken naar de mensen om je heen. Je ontdekt hoe je ouders reageren, wat er van je verwacht wordt en welk gedrag waardering oplevert. Je leert wanneer er ruimte is voor jouw gevoelens en wanneer het misschien verstandiger voelt om die gevoelens voor jezelf te houden.

Misschien groeide je op in een gezin waarin veel aandacht was voor wat anderen nodig hadden. Misschien was er weinig ruimte voor jouw eigen wensen. Of misschien waren er spanningen thuis en voelde je al jong aan dat je beter geen extra problemen kon veroorzaken.

Sommige kinderen worden heel zelfstandig. Andere kinderen worden juist heel behulpzaam, rustig of aangepast. Ze proberen het goed te doen, zorgen dat er geen ruzie ontstaat en voelen zich verantwoordelijk voor de sfeer in huis.

Misschien was jij wel dat meisje dat weinig vroeg, niet lastig wilde zijn en vooral haar best deed om iedereen tevreden te houden.

En misschien kreeg je daar ook waardering voor.

Je was zo lief. Zo behulpzaam. Zo verstandig voor je leeftijd.

Dat kunnen mooie eigenschappen zijn, maar soms ontstaat er ongemerkt een overtuiging onder dat gedrag: ik ben goed wanneer ik voor anderen zorg. Ik ben geliefd wanneer ik me aanpas. Ik mag geen last veroorzaken.

Als kind kun je niet altijd overzien dat je jezelf daarmee langzaam leert wegcijferen. Je probeert simpelweg op jouw manier om te gaan met de omgeving waarin je opgroeit.

En wat je daar leert, kan later heel vanzelfsprekend gaan voelen.

Oude patronen reizen soms ongemerkt met je mee

Je bent inmiddels volwassen. Je hebt misschien een eigen gezin, een baan, een partner en een leven opgebouwd waarin je zelf keuzes kunt maken.

Toch kun je in bepaalde situaties nog reageren zoals je vroeger hebt geleerd.

Wanneer iemand boos wordt, voel je misschien direct de behoefte om de situatie goed te maken. Wanneer iemand teleurgesteld is, vraag je je af wat jij verkeerd hebt gedaan. En wanneer iemand iets van je vraagt, denk je misschien automatisch eerst aan wat die ander nodig heeft.

Het bijzondere is dat je vaak wel weet dat je anders zou willen reageren.

Je begrijpt dat je niet overal verantwoordelijk voor bent. Je weet dat je best nee mag zeggen en dat jouw behoeften er net zo goed toe doen.

Maar op het moment zelf gebeurt er iets anders.

Je past je aan voordat je er bewust over hebt nagedacht.

Dat komt doordat oude patronen soms zo vertrouwd zijn geworden dat ze automatisch naar voren komen. Je hoeft er niet bewust voor te kiezen. Het gebeurt bijna vanzelf.

En achteraf denk je misschien: daar ging ik weer.

Waarom heb ik niets gezegd? Waarom heb ik mezelf opnieuw aangepast? Waarom vind ik het zo moeilijk om gewoon te zeggen wat ik nodig heb?

Het kan helpen om te beseffen dat je jezelf niet hoeft te veroordelen om dit gedrag. Het is mogelijk dat je ooit manieren hebt ontwikkeld die je toen hielpen om met je omgeving om te gaan.

Maar je mag inmiddels ontdekken dat je andere keuzes kunt maken.

De overtuiging dat je pas goed genoeg bent wanneer je iets voor anderen betekent

Een van de diepere patronen die bij wegcijferen kunnen meespelen, is het gevoel dat je jouw waarde moet verdienen.

Misschien heb je het idee dat je vooral iets betekent wanneer je behulpzaam bent. Wanneer je klaarstaat, problemen oplost en ervoor zorgt dat anderen zich prettig voelen.

Je vindt het fijn om iets voor een ander te doen, maar misschien voel je je ook ongemakkelijk wanneer iemand iets voor jou doet.

Je neemt niet gemakkelijk hulp aan. Je wilt anderen niet belasten en vindt dat je het zelf moet kunnen.

En wanneer iemand je bedankt voor alles wat je doet, voel je misschien een warme bevestiging. Je hebt iets betekend. Je was nodig.

Maar wat gebeurt er wanneer je eens niets doet?

Wanneer je een keer niet helpt, niet regelt en niet degene bent die alles opvangt?

Voel je je dan nog steeds waardevol?

Of ontstaat er misschien een ongemakkelijk gevoel dat je iets tekortschiet?

Sommige vrouwen zijn zo gewend geraakt aan hun rol als zorgzame vrouw dat ze bijna niet meer weten wie ze zijn zonder die rol.

Ze zijn de moeder die alles regelt, de partner die rekening houdt met iedereen, de dochter die altijd klaarstaat of de collega die nooit nee zegt.

Maar jij bent zoveel meer dan wat je voor anderen doet.

Je hoeft niet voortdurend iets te betekenen om waardevol te zijn.

Je mag er ook gewoon zijn wanneer je niets oplost, niets geeft en niemand tevreden hoeft te stellen.

Waarom voel je je schuldig wanneer je voor jezelf kiest?

Stel dat je besluit om een middag helemaal voor jezelf te houden. Je hebt behoefte aan rust en wilt even niets plannen.

Maar dan belt iemand met een vraag.

Je hoort dat diegene hulp nodig heeft en meteen voel je iets veranderen. Je begint te twijfelen. Misschien kun je toch wel even helpen. Misschien moet je niet zo moeilijk doen. Het is tenslotte maar een middag.

En voordat je het weet, heb je je eigen plannen alweer aan de kant geschoven.

Achteraf kun je teleurgesteld zijn in jezelf.

Toch is het belangrijk om te begrijpen dat schuldgevoel niet altijd betekent dat je iets verkeerd doet.

Soms voel je je schuldig omdat je iets doet wat nieuw voor je is.

Wanneer je gewend bent om jezelf aan te passen, kan het vreemd voelen om ineens rekening te houden met je eigen behoeften. Je oude overtuigingen kunnen dan behoorlijk aanwezig worden.

Misschien denk je dat je egoïstisch bent wanneer je nee zegt. Of dat je iemand teleurstelt wanneer je niet beschikbaar bent.

Maar voor jezelf kiezen betekent niet dat je minder van anderen houdt.

Het betekent dat je jezelf ook meeneemt in de keuzes die je maakt.

Je mag een goede moeder zijn en toch tijd voor jezelf willen. Je mag een liefdevolle partner zijn en toch je eigen wensen hebben. Je mag een behulpzame vriendin zijn en tegelijkertijd aangeven dat je ergens geen ruimte voor hebt.

Je hoeft niet te kiezen tussen anderen en jezelf.

Er mag ruimte zijn voor allebei.

De sterke vrouw die eigenlijk ook weleens gedragen wil worden

Er is nog een groep vrouwen die ik graag even wil noemen: de vrouwen die altijd sterk proberen te zijn.

Ze zijn gewend om door te zetten. Ze hebben in hun leven misschien al veel meegemaakt en hebben geleerd om zichzelf bij elkaar te rapen wanneer het moeilijk wordt.

Ze vragen niet snel om hulp. Ze willen anderen niet belasten en vinden het soms lastig om te laten zien dat ze het even niet meer weten.

Aan de buitenkant lijken ze vaak heel zelfstandig en krachtig.

Maar vanbinnen kan er een groot verlangen zijn om eens niet degene te hoeven zijn die alles draagt.

Om eens iemand te hebben die vraagt hoe het werkelijk met ze gaat. Iemand die niet alleen vraagt wat ze allemaal geregeld hebben, maar ook hoe ze zich voelen.

Misschien verlang je ernaar om eens niet na te hoeven denken over iedereen. Om niet voortdurend alert te zijn en niet altijd de verantwoordelijkheid te voelen.

En misschien vind je het tegelijkertijd moeilijk om dat verlangen uit te spreken.

Want wie ben je wanneer je niet meer de sterke vrouw hoeft te zijn?

Dat is een vraag die soms best wat los kan maken.

Je hoeft je kracht niet kwijt te raken om zachter voor jezelf te worden. Je hoeft niet minder zelfstandig te zijn om ondersteuning te mogen ontvangen.

Misschien mag je juist ontdekken dat echte kracht ook betekent dat je jezelf toestaat om kwetsbaar te zijn.

Je kunt jezelf niet blijven vergeten zonder dat het iets met je doet

Wanneer je langere tijd je eigen behoeften opzijzet, kan dat op verschillende manieren merkbaar worden.

Misschien voel je je voortdurend moe. Je hebt weinig energie voor dingen die je vroeger leuk vond en merkt dat je sneller geïrriteerd raakt.

Misschien word je verdrietig wanneer iemand niet ziet hoeveel je allemaal doet. Of voel je boosheid wanneer anderen vanzelfsprekend lijken te vinden dat jij altijd klaarstaat.

Soms ontstaat er zelfs afstand in relaties. Je geeft veel, maar voelt je niet gezien of gewaardeerd. Je hoopt misschien dat anderen vanzelf begrijpen wat jij nodig hebt, terwijl je dat zelf niet goed durft uit te spreken.

Het kan een eenzame plek zijn.

Want hoe kunnen anderen weten wat er in jou omgaat wanneer je jarenlang hebt geleerd om dat vooral niet te laten zien?

Daarom kan het waardevol zijn om niet alleen te kijken naar wat anderen anders zouden moeten doen, maar ook naar wat jij zelf nodig hebt om weer dichter bij jezelf te komen.

Niet om jezelf de schuld te geven, maar om te ontdekken waar jouw invloed ligt.

Hoe doorbreek je patronen die je al zo lang met je meedraagt?

De eerste stap hoeft helemaal niet groot te zijn.

Misschien begint het met herkennen wanneer je jezelf aanpast. Op welke momenten zeg je automatisch ja? Wanneer slik je iets in? Wanneer voel je dat je eigenlijk iets anders wilt, maar toch kiest voor wat de ander prettig vindt?

Je hoeft daar niet meteen iets aan te veranderen.

Alleen al opmerken wat er gebeurt, kan een begin zijn.

Vervolgens kun je jezelf wat vaker vragen stellen.

Wat wil ik eigenlijk?

Wat heb ik op dit moment nodig?

Doe ik dit omdat ik het graag wil, of omdat ik bang ben voor de reactie van een ander?

En misschien is de belangrijkste vraag wel: wat zou ik kiezen wanneer ik niet bang hoefde te zijn om iemand teleur te stellen?

Je kunt beginnen met kleine veranderingen. Een keer niet direct antwoorden wanneer iemand iets vraagt. Een keer aangeven dat iets niet uitkomt. Een keer een middag voor jezelf reserveren en die tijd ook werkelijk aan jezelf besteden.

Het hoeft niet perfect.

Het gaat er niet om dat je van de ene op de andere dag alle oude patronen achter je laat. Het gaat erom dat je jezelf steeds iets meer ruimte geeft om andere keuzes te ervaren.

Wat kan hypnotherapie hierin betekenen?

In mijn praktijk ontmoet ik vrouwen die al jarenlang op dezelfde manier reageren, terwijl ze diep vanbinnen voelen dat ze het anders zouden willen.

Ze willen beter voor zichzelf zorgen, meer vertrouwen voelen en minder afhankelijk zijn van de verwachtingen van anderen.

Vaak hebben ze al veel over zichzelf nagedacht. Ze begrijpen met hun verstand heel goed wat er gebeurt, maar merken dat ze in de praktijk toch weer terugvallen in hetzelfde gedrag.

Juist dan kan hypnotherapie een waardevolle manier zijn om verder te onderzoeken wat er onder die patronen ligt.

Tijdens hypnose ontstaat er een toestand van diepe ontspanning en gerichte aandacht. Je blijft bewust aanwezig, maar je aandacht kan zich meer naar binnen richten.

We kunnen samen onderzoeken welke ervaringen en overtuigingen mogelijk invloed hebben op de manier waarop je nu met jezelf en anderen omgaat.

Misschien ontdek je dat je als kind hebt geleerd om vooral lief en behulpzaam te zijn. Misschien heb je ervaren dat jouw gevoelens minder ruimte kregen dan die van anderen. Of misschien ben je ervan overtuigd geraakt dat je altijd sterk moet zijn en alles zelf moet oplossen.

In de begeleiding kunnen we aandacht geven aan die oude overtuigingen en onderzoeken of ze nog passen bij de vrouw die je vandaag bent.

We kunnen werken aan:

  • Het herkennen van oude gedragspatronen.

  • Het ontwikkelen van een positiever zelfbeeld.

  • Het verminderen van schuldgevoel wanneer je voor jezelf kiest.

  • Meer vertrouwen in je eigen gevoelens en beslissingen.

  • Het leren aangeven van grenzen.

  • Het loslaten van de overtuiging dat je altijd voor iedereen moet zorgen.

  • Het ontwikkelen van een liefdevolle relatie met jezelf.

Het is geen kwestie van het verleden uitwissen of jezelf dwingen om anders te worden. Het gaat erom dat je nieuwe mogelijkheden gaat ervaren en dat er ruimte ontstaat om keuzes te maken die beter bij jou passen.

En soms mag je ook gewoon even ontvangen

Naast hypnotherapie bied ik in mijn praktijk ook magnetiseren aan.

Voor vrouwen die gewend zijn om altijd te geven, kan het prettig zijn om eens een moment te hebben waarin ze alleen maar hoeven te ontvangen.

Geen verantwoordelijkheden, geen verwachtingen en geen vragen die beantwoord moeten worden.

Tijdens een magnetiseerbehandeling mag je ontspannen en aandacht geven aan jezelf. Ik werk met aandacht voor het lichaam en de ervaren energie. Veel mensen ervaren dit als een prettig moment van rust en ontspanning.

Het kan een mooie aanvulling zijn wanneer je merkt dat je behoefte hebt aan een moment waarin alles even niet om anderen draait.

Misschien is het tijd om jezelf weer een plek te geven

Ik wil je graag iets vragen.

Wanneer je terugkijkt op de afgelopen jaren, hoeveel keuzes heb je dan gemaakt omdat jij ze werkelijk wilde maken?

En hoeveel keuzes heb je gemaakt omdat je dacht dat het van je verwacht werd?

Hoe vaak heb je jezelf aangepast om de vrede te bewaren? Hoe vaak heb je je eigen wensen opzijgeschoven omdat iemand anders belangrijker leek?

En wat zou er veranderen wanneer je jezelf vanaf vandaag wat vaker zou meenemen in die keuzes?

Misschien hoef je helemaal niet anders te worden.

Misschien hoef je niet minder zorgzaam, minder betrokken of minder gevoelig te zijn.

Misschien mag je juist ontdekken dat je ook voor jezelf kunt zorgen met dezelfde liefde en aandacht die je zo gemakkelijk aan anderen geeft.

Je mag iemand helpen zonder jezelf uit te putten. Je mag liefhebben zonder jezelf te verliezen. Je mag sterk zijn zonder alles alleen te dragen.

En je mag jezelf belangrijk vinden, ook wanneer iemand anders daar even aan moet wennen.

Want jij bent niet alleen waardevol om wat je voor anderen doet.

Je bent ook waardevol om wie je bent.

Wil jij ontdekken hoe je weer dichter bij jezelf kunt komen?

Misschien herken je jezelf in dit verhaal. Misschien voel je al langer dat je steeds dezelfde patronen herhaalt en dat je het moeilijk vindt om werkelijk voor jezelf te kiezen.

In mijn praktijk begeleid ik vrouwen met hypnotherapie en magnetiseren. Samen kijken we naar jouw verhaal, de overtuigingen die je met je meedraagt en de mogelijkheden om meer rust, vertrouwen en ruimte in jezelf te ervaren.

Je hoeft niet precies te weten waar jouw patronen vandaan komen. Je hoeft ook niet eerst alles zelf op te lossen.

Soms begint verandering met het besluit om jezelf eens wat meer aandacht te geven.

Je bent van harte welkom voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek. We kijken samen rustig naar wat jou bezighoudt en welke begeleiding bij jou zou kunnen passen.

Misschien is het tijd om niet langer alleen maar voor iedereen te leven, maar jezelf ook weer een plek te geven in je eigen leven.

Liefs, Diana 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.